مقدمه: مطالعات قبلی و نیازسنجی انجام شده، حاکی از نیاز مبرم جوانان در آستانه ازدواج برای حضور در کلاس های مشاوره ای است که بتوانند به راحتی سوالات جنسی خود را مطرح کرده و پاسخ آن را دریافت نمایند. بنابراین با توجه به کمبود اطلاعات در مورد موثرترین روش ارائه مشاوره در این زمینه، مطالعه حاضر با هدف مقایسه تاثیر مشاوره گروهی و تلفیقی از مشاوره گروهی و فردی بر آگاهی و نگرش جنسی زنان در آستانه ازدواج انجام شد.روش کار: این مطالعه مداخله ای سه گروهه در سال 95-1394 بر روی 162 نفر از زنان مراجعه کننده به واحد مشاوره پیش از ازدواج مراکز بهداشت مشهد انجام شد. افراد به سه گروه دریافت کننده تلفیقی از مشاوره گروهی و فردی، فقط مشاوره گروهی و آموزش معمول (کنترل) تخصیص یافتند. گروه مشاوره تلفیقی، دو جلسه مشاوره گروهی و یک جلسه مشاوره فردی و گروه دیگر، سه جلسه دو ساعته مشاوره گروهی با فواصل یک هفته با موضوعات روابط زوجین و سلامت جنسی و باروری دریافت نمودند. داده ها با استفاده از پرسشنامه استاندارد اسکاس جمع آوری و با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 16) و آزمون های تحلیل واریانس یک طرفه، آزمون توکی، آزمون آنووا یک طرفه، کروسکال والیس و کای دو مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفت.مقدار p کمتر از 0.05 معنی دار در نظر گرفته شد.یافته ها: پس از مداخله، اختلاف نمرات آگاهی (p=0.001) و نگرش جنسی (p=0.004) در سه گروه معنی دار بود، اما بین آگاهی (p=0.9) و نگرش (p=0.4) دو گروه مداخله اختلاف معناداری وجود نداشت.نتیجه گیری: به دنبال مشاوره گروهی و تلفیقی از مشاوره گروهی و فردی، نمره آگاهی و نگرش زنان نسبت به روابط جنسی افزایش یافت که این افزایش در مقایسه با گروه کنترل معنادار بود. با توجه به امکانات، اجرای هر یک از این دو روش مشاوره توصیه می گردد.

صمیمیت در رابطه زناشویی می تواند به واسطه ارضای نیازهای مهم زن و شوهر از جمله نیاز عاطفی، در بهزیستی زوج کمک کننده باشد. کیفیت زناشویی یکی دیگر از ابعاد مهم زندگی خانوادگی است که سلامت و بهزیستی اعضای خانواده و به ویژه زن و شوهر را شکل می دهد. هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی مشاوره زناشویی تلفیقی کوتاه مدت بر صمیمیت عاطفی و کیفیت زناشویی زوجین بود. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل زوجین مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر اهواز بود که از بین آنها 3 زوج به عنوان نمونه انتخاب شد. برنامه درمانی مدل مشاوره زناشویی تلفیقی کوتاه مدت طی شش جلسه به صورت زوجی اجرا شد و پس از خاتمه درمان نیز پیگیری در دو مرحله و با فاصله یک ماه صورت گرفت. شرکت کنندگان در مراحل خط پایه، درمان و پیگیری به زیرمقیاس صمیمیت عاطفی (EIS) از پرسشنامه ارزیابی شخصی صمیمیت (PAIQ) و مقیاس کیفیت زناشویی (MMQ) پاسخ دادند. نتایج پژوهش نشان داد که مشاوره زناشویی تلفیقی کوتاه مدت موجب افزایش صمیمیت عاطفی و کیفیت زناشویی زوجین می شود. بر این اساس، رویکرد درمانی مشاوره زناشویی تلفیقی کوتاه مدت در افزایش سطح صمیمیت عاطفی و کیفیت زناشویی زوجین از کارایی لازم برخوردار است و زوج درمانگران می توانند از این مدل در کار با زوجین به منظور افزایش صمیمیت عاطفی و کیفیت زناشویی استفاده کنند.

مقدمه: کیفیت رابطه زناشویی یکی از ابعاد مهم زندگی خانوادگی است که سلامت و بهزیستی اعضای خانواده و به ویژه زن و شوهر را شکل می دهد و می تواند به واسطه ارضای نیازهای مهم زن و شوهر از جمله نیاز عاطفی، در بهزیستی زوج کمک کننده باشد هدف: هدف پژوهش تعیین میزان تاثیر زوج درمانی رفتاری-تلفیقی بر کیفیت روابط زناشویی پرستاران بود. روش کار: روش پژوهش آزمایشی با طرح تکرار سنجش با گروه کنترل بود. پیگیری یک ماهه و جامعه آماری جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه پرستاران بیمارستان های بهمن، آیت الله موسوی و امام حسین شهر زنجان در نیمه دوم سال 1397 بودند. از بین آن ها 24 پرستار که در مقیاس وضعیت زناشویی گلومبوک-راست نمره های بالایی کسب کردند انتخاب و سپس 12 پرستار با استفاده از روش انتخاب و انتصاب تصادفی در گروه آزمایش قرار گرفتند و 12 پرستار نیز در گروه کنترل جایگزین شدند. گروه آزمایش 16 جلسه 60 دقیقه ای مداخله به شیوه رفتاری-تلفیقی دریافت کردند. داده ها با استفاده از تحلیل واریانس اندازه گیری های مکرر تحلیل شد. یافته ها: در مرحله پی آزمون بین دو گروه آزمایش و کنترل تفاوت معناداری (05/0 > P) مشاهده شد، میانگین گروه آزمایش (75/73) تفاوت معناداری را با میانگین گروه کنترل (58/62) نشان داد که حاکی از اثرگذاری روش درمانی رفتاری تلفیقی بر کیفیت رابطه زناشویی می باشد. نتیجه گیری: با توجه به اینکه پایین بودن کیفیت رابطه زناشویی زوج ها را به شکل گسترده دچار تنش و ناکارامدی می سازد، و از آنجا که مداخله رفتاری-تلفیقی با اصلاح و افزایش تعامل ها بین زوج ها باعث افزایش کیفیت رابطه زناشویی می شود. از این رو توصیه می شود زوج درمانگران از این روش مداخله ای به عنوان روش درمانی موثر برای افزایش کیفیت رابطه زناشویی سود جویند.

هدف کلیه یکی از تمایز یافته ترین ارگان های بدن است. اختلال در عملکرد کلیه می تواند آسیب جدی به سلامت جسمانی و روانی فرد وارد کند. در صورت نارسایی کلیه، دیالیز وظیفه کلیه را انجام خواهد داد و فرد تا آخر عمر نیازمند دیالیز می شود. لذا هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی الگوی تلفیقی مشاوره معنوی و شناختی بر تاب آوری و خودکارآمدی بیماران همودیالیزی شهر خرم آباد بود. روش کار روش پژوهش شبه آزمایشی به روش پیش آزمون و پس آزمون با گروه آزمایش و گواه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه بیماران همودیالیزی که در بهار سال 98 در بیمارستان شهید رحیمی شهر خرم آباد همودیالیز می شدند، تشکیل داد. روش نمونه گیری در این پژوهش بدین صورت بود که از میان کلیه افراد که در بیماراستان شهید رحیمی خرم آباد همودیالیز می شدند، با رعایت ملاک های ورود و خروج به صورت در دسترس 30 نفر انتخاب و سپس به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) جایگیزین شدند. س[WU1] پس در شرایط یکسان و همزمان، پیش آزمون با پرسشنامه های تاب آوری و خودکارآمدی از هر دو گروه به عمل آمد. سپس مداخله با روش الگوی تلفیقی مشاوره معنوی و شناختی به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد ولی گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات مجددا از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. یافته ها میانگین تاب آوری در پیش آزمون برای گروه آزمایش 24 و در پس آزمون 37، همچنین خودکارآمدی در این گروه قبل مداخله 26 و بعد از مداخله 39 بوده است و در گروه گواه تغییر معناداری ایجاد نشد. همچنین نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره نشان دادکه مداخله الگوی تلفیقی مشاوره معنوی و شناختی بر افزایش تاب آوری وخودکارآمدی [WU2] بیماران تاثیر معنادار داشته است (0/001>P). نتیجه گیری با توجه به نتایج این مطالعه می توان گفت، الگوی تلفیقی مشاوره معنوی و شناختی باعث افزایش تاب آوری و خودکارآمدی بیماران همودیالیزی شده است. لذا می توان از این روش جهت افزایش تاب آوری و خودکارآمدی بیماران همودیالیز استفاده کرد.

زمینه و هدف: اختلال ارگاسم پس از اختلال کمبود تمایل جنسی، شایع ترین اختلال جنسی در زنان گزارش شده است. از عمده ترین رویکردهای موجود برای درمان این اختلال مشاوره با رویکرد تلفیقی است. با توجه به شیوع، اهمیت و تاثیرگذاری اختلال ارگاسم بر کیفیت زندگی فردی، خانوادگی و اجتماعی زنان، این پژوهش با هدف تعیین تاثیر مشاوره تلفیقی مبتنی بر مدل اکسپلیسیت بر اختلال ارگاسم زنان انجام گرفته است. روش بررسی: این مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار تصادفی شده، با مشارکت 60 نفر از زنان مبتلا به اختلال ارگاسم مراجعه کننده به درمانگاه زنان بیمارستان جامع بانوان آرش شهر تهران در سال 1398 انجام گرفته است. نمونه ها به روش تصادفی ساده به دو گروه مداخله و کنترل تخصیص داده شدند. مشاوره در گروه مداخه به صورت جلسات فردی با رویکرد تلفیقی و براساس مدل اکسپلیسیت انجام گرفت. ابزار جمع آوری داده ها مقیاس ارگاسم زنان بود. میانگین نمره ارگاسم، رضایت از تعداد دفعات ارگاسم و رضایت از کیفیت ارگاسم، قبل از مداخله، 4 و 8 هفته بعد از مداخله بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS نسخه 21 و آزمون های کای دو، دقیق فیشر، تی مستقل، آنالیز واریانس داده های تکراری و آنالیز کواریانس انجام گرفت. یافته ها: دو گروه از نظر متغیرهای جمعیت شناختی همگن بودند (05/0>p). میانگین نمرات تعداد دفعات ارگاسم، رضایت از تعداد دفعات ارگاسم و رضایت از کیفیت ارگاسم قبل از مداخله بین دو گروه اختلاف آماری معناداری نداشت (05/0p) و در هر دو زمان میانگین نمرات در گروه مداخله به صورت معناداری بیش تر از گروه کنترل بود. نتیجه گیری: نتایج پژوهش حاضر نشان دهنده تاثیر مثبت مشاوره تلفیقی مبتنی بر مدل اکسپلیسیت روی میانگین نمره ارگاسم، رضایت از تعداد دفعات ارگاسم و رضایت ازکیفیت ارگاسم در زنان است.

حساسیت ها و ملاحظات خاص در حوزه عمومی، تکیه بر پشتوانه دانشی تصمیمات در این حوزه را دو چندان می سازد. اما تفاوت های بنیادین دو عرصه علمی با عرصه سیاسی و خط مشی گذاری، انجام پژوهش های مرتبط و متناسب را از یک سو و انتقال دانش به فرآیندهای سیاسی و خط مشی گذاری را از سوی دیگر، همواره با مشکلاتی روبرو می سازد که نیازمند شناخت و معماری دقیق فضای ارتباطی میان این دو عرصه و طراحی کارکردهای واسطه ای و مشاوره ای مفید میان آنهاست. در نوشتار حاضر، ضمن بررسی مفاهیم و نهادهای واسطه ای مطرح در حوزه خط مشی گذاری و توجه به رابطه عرضه و تقاضای دانش در فرآیندهای حاکمیتی، مفاهیم و کارکردهای متنوع و ممکنی که از نهادهای واسطه ای و مشاوره ای در این خصوص وجود دارد، مورد بحث قرار می گیرد. در نهایت، از ترکیب نوآورانه این طبقه بندی ها، یک گونه شناسی جامع و تلفیقی از کارکردهای مذکور بدست می آید که در پنج محور «تسهیل دسترسی به پژوهش»، «سازمان دهی و مناسب سازی پژوهش»، «ترویج گفتگو»، «شبکه سازی و دفاع از موضوع» و «افزایش ظرفیت خط مشی» خلاصه می شود.

مقدمه: دیالیز نوعی روش درمان پزشکی است که طی آن خون با استفاده از یک دستگاه مخصوص تصفیه می شود. این امر کمک می کند که تعادل مایعات و الکترولیت های بدن حفظ شوند. عدم تبعیت از رژیم درمانی یکی از موانع دیالیز با کفایت در بیماران همودیالیزی است. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر مداخله رویکرد تلفیقی مشاوره معنوی-شناختی بر تبعیت از رژیم درمانی و مولفه های آن در بیماران همودیالیزی شهر خرم آباد انجام گرفته است. روش کار: طرح پژوهش شبه تجربی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش متشکل بود از کلیه بیماران همودیالیزی که در بهار سال 98 در بیمارستان شهید رحیمی شهر خرم آباد همودیالیز می شدند. روش نمونه گیری در این پژوهش 30 نفر به صورت در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 15 نفر) جایگیزین شدند. در شرایط یکسان و همزمان، پیش آزمون با پرسشنامه تبعیت از رژیم درمانی از هر دو گروه به عمل آمد. سپس مداخله با روش الگوی تلفیقی مشاوره معنوی-شناختی به مدت 8 جلسه 90 دقیقه ای بر روی گروه آزمایش اجرا شد ولی گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. پس از اتمام جلسات مجددا از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. یافته ها: نتایج تحلیل کواریانس چند متغیره و تک متغیره نشان دادکه مداخله رویکرد تلفیقی مشاوره معنوی-شناختی بر تبعیت از رژیم درمانی و مولفه های آن در بیماران همودیالیزی موثر بوده و بین دو گروه تفاوت معنادار وجود داشته است (01/0 > P). نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می توان گفت، رویکرد تلفیقی مشاوره معنوی-شناختی باعث افزایش تبعیت از رژیم درمانی و مولفه های آن در بیماران همودیالیزی شده است. لذا می توان از این روش جهت کمک به تبعیت کردن از رژیم درمانی در بیماران همودیالیزی استفاده کرد.